เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก

Login to your account

Username
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name
Username
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Login

ยุทธศาสตร์สู่ AEC ตอนที่ 92 ยุทธศาสตร์ของสมคิด (2) l เกษมสันต์ วีระกุล

หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ โดยเกษมสันต์ วีระกุล ฉบับวันพุธที่ 16 ธันวาคม 2558

AJ144.1s

พุธที่แล้วผมบอกว่าสิ่งที่รองนายกฯสมคิด คิดนั้นยังไม่ใช่ยุทธศาสตร์ วันนี้ผมขอขยายความต่อนะครับ ว่า องค์ประกอบส่วนที่สองและสามของยุทธศาสตร์ที่ไทยเราขาดคืออะไร?

ส่วนที่สองของยุทธศาสตร์คือ “การกำหนดตำแหน่งสำหรับการแข่งขันของประเทศ” โดยตำแหน่งประเทศที่ดี นั้นต้องเป็นตำแหน่งที่กำหนดบนความเก่งของประเทศ หรือนักเศรษฐศาสตร์เรียก “ความได้เปรียบโดยเปรียบ เทียบ” ประเทศไทยเราทำอะไรเก่งกว่าประเทศอื่นๆบ้าง และความเก่งที่ว่านั้นเราจะต้อง “เก่งกว่า”  เพื่อนบ้าน อย่างยั่งยืน ไม่ว่าใครจะพยายามมาแข่งกับเรา เราก็จะเก่งกว่าอยู่เสมอหรือสามารถพัฒนาความเก่งนั้นได้อย่างต่อ เนื่องจนคนอื่นตามไม่ทันได้เสมอๆ

ตำแหน่งประเทศที่ดีนั้นจะได้มาจากการทำ “SWOT” ของประเทศ ไม่ใช่ได้มาจากการที่ “คิด” เอาเองว่า “อยาก” ให้ประเทศเป็นอะไร สิงคโปร์ไม่มีพื้นที่ ไม่มีทรัพยากรธรรมชาติ แต่เมื่อทำ SWOT  ประเทศเสร็จเขาก็กำหนด ตำแหน่งประเทศให้เป็น “ศูนย์กลางการค้าการเงินของอาเซียน” หลังจากทำได้สำเร็จเขาก็ขยับตำแหน่งประเทศ ให้เป็น “ศูนย์กลางการค้าการเงินของเอเชีย” มาเลเซียที่มีความเคร่งครัดกับการปฏิบัติตามหลัก คำสอนของ ศาสนาอิสลามมากกว่าประเทศอื่นๆ จึงกำหนดตำแหน่งประเทศให้เป็น “ประเทศที่แข่งขันด้วยสินค้าและบริการ ที่เป็นฮาลาล” ส่วน สปป.ลาวที่มีภูเขาและแม่น้ำเยอะก็กำหนดตำแหน่งประเทศให้เป็น “แบตเตอรี่ของเอเชีย” สังเกตมั้ยครับว่าตำแหน่งประเทศของประเทศทั้งสามนี่ ไทยเราไม่สามารถไปแข่งกับเขาได้เลย

เมื่อมีตำแหน่งประเทศที่ชัดเจน บทเรียนการพัฒนาประเทศของสิงคโปร์และมาเลเซีย ที่เริ่มต้นพัฒนาประเทศ หลังไทยแต่วันนี้ แซงหน้าเราไปไกลทั้งสองประเทศแล้ว เขามีองค์ประกอบของยุทธศาสตร์ส่วนที่ 3 ที่ผมยังไม่ เคยเห็นไทยเราเขียนคือ Guiding Policies หรือ “นโยบายกำหนดแนวปฏิบัติ” ส่วนนี้เป็นส่วนที่สำคัญยิ่งของ ยุทธศาสตร์ เพราะในส่วนนี้คนคิดยุทธศาสตร์จะต้องกำหนดเป็นไกด์ไลน์หรือแนวทางไว้เลยว่า หน่วยงานไหน จะต้องทำอะไรในช่วงไหน วัดผลอย่างไร และงานของแต่ละหน่วยงานจะต้องส่งเสริมกันตอนไหน อย่างไร

นโยบายกำหนดแนวปฏิบัติที่ดีนั้น เมื่อทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องอ่านแล้วจะรู้ได้ทันทีว่าหน้าที่หน่วยงานตัวเองคืออะไร ต้องทำอย่างไร เมื่อไหร่ และงานที่ทำต้องไปประสานกับหน่วยไหน ผลงานหรือ KPI ที่ต้องทำออกมาให้ได้ คืออะไร วัดผลอย่างไร?   ผมเห็นว่าการเขียนยุทธศาสตร์ประเทศล่าสุดของมาเลเซียที่เรียกว่า ONE MALAYSIA นั้นเขียนนโยบายกำหนดแนวปฏิบัติได้ชัดเจนดี ลองอ่านหนังสือหรือบทความผมย้อนหลังดูได้นะครับ

เมืองไทยนั้น จุดผิดพลาดอยู่ตรงที่เรากำหนดตำแหน่งประเทศกว้างมากไป อยากเป็นเสียทุกอย่างเลยขาดโฟกัส จุดผิดพลาดที่สองคือพอได้ตำแหน่งประเทศที่กว้างๆแล้ว ผู้บริหารประเทศก็มอบหมายให้หน่วยงาน ต่างๆไปทำมา โดยไม่ให้ “นโยบายกำหนดแนวปฏิบัติ” แต่ละหน่วยงานก็เลยทำงานไปตามที่ตัวเองจะคิดได้ ซึ่งก็เห็นๆกันอยู่ว่า “คิดไม่ได้ทำไม่เป็น” แถมยังไม่ชอบทำงานบูรณาการกับหน่วยงานอื่นอีกต่างหาก และจุดตายของประเทศเราคือไม่เคยกำหนด KPI ให้ชัดเจน ถ้าจะมี KPI ก็จะเป็น KPI หลอกๆที่ทำงานแล้วได้ KPI แต่ไม่ได้ผลงานที่เป็นประโยชน์

ตำแหน่งประเทศกว้างๆ เวิ้งว้างที่ประกาศออกมานั้น รองฯสมคิดไม่ใช่คนแรกที่อยากให้ไทยเป็นแบบนั้น ผู้บริหารคนที่ผ่านๆ มาก็ล้วนแต่เคยประกาศประมาณนี้มาแล้วทั้งนั้น แต่ที่ไม่เคยมีใครทำได้สำเร็จก็เพราะคนเหล่านั้นล้วนคิดและทำแบบไม่มียุทธศาสตร์นั่นเอง

**********

เชิญติดตามอ่านบทความตอนอื่นๆ ได้ที่
Website :http://www.aecconsultandconnect.co.th 
Fanpage :http://www.facebook.com/KasemsantAec

 

Copyright © 2013 AEC Consult & Connect Co.,Ltd.
All rights reserved.

Log in to your account or สมัครสมาชิก